خداشناسی عیسی مسیح در انجیل مرقس

مبلغان مسیحیت تبشیری/پولسی خود را موحد دانسته و مدعیاند که به خدای یگانه ایمان دارند و همهچیزشان خداست؛ اما مدام از عیسی مسیح دم میزنند و همگان را به عیسی مسیح میخوانند. آنان تمامی شعائر و آموزهها را به نوعی یا از اساس و یا در نهایت به عیسی مسیح پیوند میزنند. حال سوال این است که آیا حضرت عیسی (علیهالسلام) خود چگونه عمل میکرده است؟ آیا خود نیز با توجه به امری دارای چنین اهمیت، مدام به خود دعوت میکرده و از خود میگفته است؟
بیایید به خود کتاب مقدس به عنوان منبع شناختی درجهی 1 مسیحیت تبشیری مراجعه و گزارشات آن را بررسی کنیم. در نوشتار قبل بخشی از انجیل متی بررسی شد. این نوشتار به بخشی از انجیل مرقس میپردازد.

عیسی بدو گفت، چرا مرا نیکو گفتی و حال آنکه کسی نیکو نیست جز خدا فقط؟[1].
زیرا هر که ارادة خدا را بجا آرد همان برادر و خواهر و مادر من باشد[2].

زیرا حکم خدا را ترک کرده، تقلید انسان را نگاه میدارند، چون شستن آفتابهها و پیالهها و چنین رسوم دیگر بسیار به عمل میآورید[3].

چون عیسی این را بدید، خشم نموده، بدیشان گفت، بگذارید که بچههای کوچک نزد من آیند و ایشان را مانع نشوید، زیرا ملکوت خدا از امثال اینها است[4].

سهلتر است که شتر به سوراخ سوزن درآید از اینکه شخص دولتمند به ملکوت خدا داخل شود[5]!

عیسی به ایشان نظر کرده، گفت، نزد انسان محال است لیکن نزد خدا نیست زیرا که همهچیز نزد خدا ممکن است[6].

عیسی در جواب ایشان گفت، به خدا ایمان آورید[7]!

ایشان آمده، بدو گفتند، ای استاد، ما را یقین است که تو راستگو هستی و از کسی باک نداری، چون که به ظاهر مردم نمینگری بلکه طریق خدا را به راستی تعلیم مینمایی. جزیه دادن به قیصر جایز است یا نه؟ بدهیم یا ندهیم[8]؟
عیسی در جواب ایشان گفت، آنچه از قیصر است، به قیصر ردّ کنید و آنچه از خداست، به خدا. و از او متعجّب شدند[9].

براستی اگر آنگونه که در هستی شناسی فرقهی مسیحیت تبشیری/پولسی ادعا میشود، همه چیز از نجات و سعادت دنیا و عقبی و نیز اساس هستی حول محور در پیوند با عیسی مسیح است؛ چرا خود از این مهم پرده برنداشت و مدام به خدای هستی ارجاع داد؟

_________________________________
پینوشتها
[1]. مرقس 10: 18.
[2]. مرقس 3: 35 .
[3]. مرقس 7: 8 .
[4]. مرقس 10: 14 .
[5]. مرقس 10: 25 .
[6]. مرقس 10: 27 .
[7]. مرقس 11: 22 .
[8]. مرقس 12: 14 .
[9]. مرقس 12: 17 .

پرتوی بر ظلمت...