یک شاهد از انجیل یوحنا بر خدا نبودن حضرت عیسی(ع)

عالمان و مبلغان مسیحیت تبشیری/پولسی مدعی توحید هستند. آقای استوارت الیوت، نویسندهی کتاب راز تثلیث مینویسد: «هیچ حقیقتی واضحتر و صریحتر از این در کتاب مقدس تعلیم داده نشده است که تنها یک خدای واقعی، زنده و حقیقی وجود دارد. در غیر این صورت، حتماً به این تصور میافتادیم که بیشتر از یک خدا وجود دارد و این موضوعی است که کتاب مقدس پیوسته آن را رد میکند»[1]. آنان در همان حال که دم از یک خدایی میزنند، حضرت عیسی مسیح (علیهالسلام) را هم خدا میدانند!
توضیح آنان این است که عیسی مسیح کلمهی خدا و چیزی جدای از او نیست. او «در ابتدا کلمه بود و کلمه نزد خدا بود و کلمه خدا بود»[2]. فقط زمانی را « جسم گردید و میان ما ساکن شد، پُر از فیض و راستی؛ و جلال او را دیدیم، جلالی شایستهی پسر یگانهی پدر»[3]. مسیحیان بر این باورند که: «خدا را هرگز کسی ندیده است؛ پسر یگانهای که در آغوش پدر است، همان او را ظاهر کرد»[4]. این که کتاب مقدس میگوید «در آغوش پدر» بود با تفسیر عالمان مسیحی به معنای یکی بودن خدا و عیسی مسیح است!
مشکل چیست؟
مشکل حل ناشدنی این است که ادعای مسیحیان تبشیری مبنی بر الوهیت (خدایی) عیسی مسیح و یکی بودن وی با خدا قبل از تجسم و بعد از عروج به آسمان با خود کتاب مقدس در تناقض و تضاد است؛ به طور نمونه به این آیه بنگرید!

«عیسی ایشان را گفت، هرآینه به شما میگویم شما که مرا متابعت نمودهاید، در معاد وقتی که پسر انسان بر کرسی جلال خود نشیند، شما نیز به دوازده کرسی نشسته، بر دوازده سبط اسرائیل داوری خواهید نمود»[5].
براستی اگر حضرت عیسی مسیح (علیهالسلام) خود خدا و با خدا یکی است چگونه جدای از او بر کرسی نشسته و به قرینهی بافتِ آیهی مذکور، نشستنی چون دیگر حواریون نیز دارد؟

_______________________
پینوشتها
[1]. اولیوت، استوارت، راز تثلیث (نسخهی پی دی اف) ، ص 16.
[2]. یوحنا 1: 1.
[3]. یوحنا 1: 14.
[4]. یوحنا 1: 18.
[5]. متی 19: 28.

پرتوی بر ظلمت...