خشونت مقدس!

خشونت در کتاب مقدس از موضوعات مهمی است که اندیشمندان و عالمان مسیحی ناگزیر از پذیرش آنند. آنها چون اصل این موضوع را نمیتوانند انکار کنند، به توجیه آن روی آوردهاند. به عنوان یک نمونه در عهد عتیق از مجموعهی کتاب مقدس نگاهی به کتاب دوم سموئیل میاندازیم. در باب 12 تحت عنوان «اعقاب داود» چنین میخوانیم:
«و یوآب با ربّۀ بنیعَمّون جنگ کرده، شهر پادشاه نشین را گرفت.

و یوآب قاصدان نزد داود فرستاده، گفت که با ربّه جنگ کردم و شهر آبها را گرفتم.

پس الان بقیۀ قوم را جمع کن و در برابر شهر اردو زده، آن را بگیر، مبادا من شهر را بگیرم و به اسم من نامیده شود.

پس داود تمامی قوم را جمع کرده، به ربّه رفت و با آن جنگ کرده، آن را گرفت.

و تاج پادشاه ایشان را از سرش گرفت که وزنش یک وزنۀ طلا بود و سنگهای گرانبها داشت و آن را بر سر داود گذاشتند، و غنیمت از حد زیاده از شهر بردند.

و خلق آنجا را بیرون آورده، ایشان را زیر ارّهها و چومهای آهنین و تیشههای آهنین گذاشت و ایشان را از کورۀ آجرپزی گذرانید، و به همین طور با جمیع شهرهای بنیعَمّون رفتار نمود. پس داود و تمامی قوم به اورشلیم برگشتند»*.

ین در حالی است که عالمان و مبلغان مسیحی در تحلیل خود از خشونتهای صورت گرفته به دست گروهی از مسلمانان، آیات جنگ و قتال را عامل اصلی قساوت و سنگدلی مسلمانان بیان نموده و دین مسیحیت را عاری از این مسائل میدانند!

_________________________

• دوم سموئيل 12: 26-31.

پرتوی بر ظلمت...