تثلیث از ادعا تا حقیقت 5

عالمان و مبلغان مسیحی بر اساس استنباط از کتابمقدس به وجودِ یک خدای آفریدگار باورمند هستند. این آفریدگار، یکتا، نادیدنیست و شریک و همتا ندارد. آنان بر مبنای کتاب مقدس، خدای پسر(عیسی مسیح) را در آغوش خدای پدر و در نتیجه خدا را یکتا میدانند[1]! مسیحیت تبشیری/پولسی در همان حال که دم از یکتایی خدا میزند، اما سخن از تثلیث میراند. تثلیث از سه اقنوم(شخص) در یک ذات دم میزند. بر اساس تثلیث هر سه شخص(خدای پدر، خدای پسر و روحالقدس) خدای کامل هستند؛ هرچند خدا یکتاست!
مسیحیت تبشیری برای فهماندن این موضوع دست به دامن تمثیل میشود. یکی از تمثیلهای مورد استفادهی ایشان با موضوع ژنتیک است. میگویند انسان بر اساس علوم تجربی و مشاهدات آزمایشگاهی محصول ژنهایی است که از مادر و پدر دریافت کرده است. «همانطور که هر فرزندی از ژن والدین خود میباشد و همهی خصوصیات فیزیکی و روانی آنان را به ارث میبرد، این پسر یگانه نیز تمام خصوصیات پدر را به ارث برده است و در اصطلاح الهیاتی، همذات با اوست». مسیحیت تبشیری با این تمثیل میخواهد تمثیل غیر قابل تصور و فهم را فهمیدنی سازد. پدر به عنوان یک شخص تمام آنچه را دارد از طریق ژن به فرزندش منتقل میسازد و مادر هم هر آنچه را داراست به فرزند منتقل میسازد و در نتیجه پدر و فرزند و نیز مادر و فرزند در عین دوئیت بودن اما در یک چیز مشترک و یکی هستند.
نقد و اشکال
نخست: در انتقال ژنتیک، تمام آنچه که در پدر و مادر هست به فرزند منتقل نمیشود؛ در نتیجه این سه کاملا در یک چیز مشترک و یکی نیستند.
دوم: در این مثال خود پدر و مادر چگونه یکی میشوند؟ آن دو که ژنهایشان را از یک منبع نگرفتهاند.
سوم: با این تمثیل، اشتراک تنها سه شخص در یک چیز فهمانده نمیشود؛ بلکه اشتراک میلیونها شخص در یک چیز فهمیده میشود و این در حالی است که مسیحیت تبشیری در پی روشن سازی تثلیث(سه تا) ست. لطفا دقت کنید!
چهارم: در تثلیث سه شخص کاملا خدا و در عین هم -دست کم در بخشی از زمان، خدای پدر و پسر- جدا از هم ولی دارای وجود حقیقی و باز کاملا خدایند؛ در حالیکه در انسان از حیث ژنتیک نه پدر و فرزند به طور کامل در چیزی یکیاند و نه بدان صورت با هم سپس از هم جداشدهاند.

______________________________
پینوشتها
[1]. یوحنا 1: 18.

پرتوی بر ظلمت...